naməlum

naməlum
sif. <fars. na . . . və ər. məlum> Məlum olmayan, tanınmayan, bilinməyən; məchul. Naməlum yer. – Naməlum adam çayı keçmək üçün körpüyə yanaşmadı. M. S. O.. <Qoca usta> əsəbi bir halda işləyir, arabir şübhəli nəzərlə naməlum adama baxırdı. A. Ş.. Naməlum qalmaq – məlum olmamaq, bilinməmək, aydınlaşmamaq, məchul qalmaq, örtülü qalmaq. <Qarı:> Bir gün dedilər, Güləndam öldü; Nə dərddən öldü, orası naməlum qaldı. Ç..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Нужно решить контрольную?

Look at other dictionaries:

  • namə’lum — f. və ə. məlum olmayan; bilinməyən …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • namənşir — (Cəbrayıl) naməlum …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • naməlumluq — is. 1. Məlum olmama, tanınmama, bilinməmə; məchulluq. 2. Qeyri müəyyənlik. . . Qarşıdakı naməlumluq . . Tapdığı qorxutmuşdu. Ə. Ə …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • gizli — 1. sif. Başqası, ya başqaları üçün sirr olan, onlardan gizlədilən, çoxlarına bəlli olmayan, bilinməz olan, məlum olmayan. Gizli müqavilə. // Məxfi. Gizli məktub. Gizli sənəd. Gizli qalmaq – heç kəsə məlum olmamaq bildirilməmək. Qalmasın sözlərin… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • məchul — sif. <ər.> 1. Bilinməyən, naməlum (məlum əksi). <Xədicə> hərəkətsiz gözlərini məchul bir nöqtəyə dirəyib baxırdı. S. H.. Çünki bəşər daima uçduqca uçmaq istər; Hər gün yeni və məchul bir qapı açmaq istər. M. Müş.. 2. riyaz. Məlum… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • məchul — ə. 1) bilinməyən, naməlum; 2) qrammatikada: məchul feil; 3) riyaziyyatda: məlum olmayan və buna görə də şərti hərflə göstərilən ədəd …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • yeddi — 1. say. Altıdan sonra gələn ədədin adı – 7. Yeddidən üç çıxmaq. // Miqdarı yeddi. Yeddi manat. Yeddi nəfər. Yeddi gün. – Dağda yol iz yaxşıdır; Hər yan nərgiz, yaxşıdır; Yeddi fərsiz oğuldan; Bir fərli qız yaxşıdır. (Bayatı). Bir neçə il bundan… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • fərq — is. <ər.> 1. Şeyləri, adamları birbirindən ayıran hər hansı xüsusiyyət, onları bir birindən ayıran cəhət; təfavüt. Yaxşı ilə pisin fərqi. Hekayə ilə romanın fərqi. – Köhnə aşnalığın, təzə dostluğun; Fərqi var qış ilə yaz arasında. A. Ə.. 2 …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • müjvəlli — (Xanlar) naməlum, gizli. – Mən nə bilim ki, sən bu işi müjvəlli qoyajaxsan …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • müləli — (Ağbaba, Çənbərək, Tovuz) şübhəli, naməlum. – Oğlanın şəhərdən böyün qayıtması müləlidi (Ağbaba); – Gənə tamam boyun olmadın, müləli qoydun (Qazax); – Müləli işdən zəhləm zivərim gedir dayna həmməşə (Çənbərək); – Sirəflin də işi müləli qaldı,… …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”